Docent   ········· Anke van Haarlem
Medium   ········· Beeldanalyse



The Moment of Suspension - Jose Dávila (1974)

2019 | König Galerie | Berlin, DE.






























Mijn eerste reacties op het werk The Moment of Suspension van Jose Dávila waren dat ik het gevoel had dat ik het werk voorzichtig moest benaderen, ondanks dat het werk stabiel en robuust eruitziet. De eerste woorden die in me opkwamen bij het zien van het werk was ‘kolossaal’ en ‘statisch’, deels door het robuuste karakter van het werk. Wat mij bijzonder opviel aan de sculpturen zijn de grafische lijnen die door alle beelden heen gaan. Een tweede element dat mij opviel waren de opvallende gekleurde objecten die tussen de robuuste betonnen blokken te zien zijn.

Het werk deed me direct denken aan het werk van Studio Drift uit Nederland. Van hen zag ik in 2018 in het Stedelijk Museum in Amsterdam gezien heb tijdens hun solo-expositie Coded Nature. Dit kunstwerk was een betonnen zwevend blok van vier bij vier meter groot. Een centrale vraag bij deze solo-expositie was of natuur en technologie één kunnen worden, een vraag die ook wordt opgeroepen bij het werk The Moment of Suspension van Jose Dávila.

Met het kunstwerk wil Jose Dávila de kwetsbaarheid van het beton dat in contrast staat met natuurlijke materialen opzoeken. De beelden zijn zo opgesteld dat het lijkt alsof ze bijna op instorten staan. De beelden bootsen in zekere zin ook het mensenlijk gedrag, zoals stapelen en balanceren, na. 

Jose Dávila’s The Moment of Suspension bestaat uit elf sculpturen en een betonnen werk dat aan de muur hangt. Kunstwerken staan als solotentoonstelling in het König Galerie in Berlijn. Door de grote open ruimte van het König Galerie worden de werken voor mij kolossaal en statisch, op een andere plek waren de werken naar mijn mening niet niet tot zijn recht gekomen.

Voor dit werk heeft Dávila heeft verschillende soorten gesteenten opgesteld, variërend van basaltsteen en vulkanisch gesteente. Dit heeft hij gecombineerd met meer alledaagse materialen zoals kalksteen en beton. De combinatie van de fragiele en harde materialen nauw naast elkaar zorgt voor een delicate interactie van volume en massa.

Ontmoetingsplaatsen en kruispunten zijn terugkerende aspecten van Dávila's werk. Zijn architecturale oog herschikt het volume zelf als grondstof, met behulp van verticale oppervlakken, rechthoeken en bolvormige vormen om ontwikkeling en groei aan te duiden.

Dávila probeert met deze beelden een geïmproviseerde gelaagdheid aan ieder sculptuur te brengen. Ieder sculptuur heeft zijn unieke karakter van een ooit bezochte plaats, herinnerde lichaamsbouw, mensenlijk gedrag, enkel met behoud van alleen de geconstrueerde essentie in de sculpturen.

Het werk van Dávila in deze expo heeft een symbolische en ook deels een morele lading. Dit is omdat de sculpturen in zijn kolosaalheid ook erg fragiel is. De sculpturen zijn net zo kwetsbaar als ons mensen, alle elementen in de sculpturen fungeren als een orgaan van een lichaam. Zodra er een element ontbreekt in het ‘lichaam’ breekt de sculptuur in elkaar net zoals een mens zou instorten.

De sculpturen geven de aanschouwer de ruimte voor eigen interpretatie. Er is verder geen letterlijk verhaal weergeven in de sculpturen. Deze solo expo die ik in het echt heb ervaren heeft mij op een manier bewust laten maken over tijd. Hoe wij als mensen zijn leven en rondgaan in de tijd.

Dit werk heeft mij op een zeker punt een nieuwe inzichten gegeven op hoe ik naar kunst kijk en er over kan nadenken. De titel van de solo expo is ‘The Moment of Suspension’, dit zorgde er wel deels voor dat ik er een kleine invloed op kreeg.

Bij de expo was er geen informatie bij de kunstwerken te vinden. Alleen een klein bordje met de. Naam van de expo en de kunstenaar. Informatie heb ik kunnen vinden op de website van Jose Dávila,

Jose Dávila is een autodidactische kunstenaar. Hij studeerde architectuur aan het Instituto Tecnológico y de Estudios Superiores de Occidente (Guadalajara, MX). Het sculpturale werk van Dávila is gebaseerd op de specificiteit van gebruikte materialen, hun oorsprong, symbolische waarde en hun formele kenmerken zijn elementen die van grote betekenis zijn. Industriële materialen werken samen met organische grondstoffen. Dávila rangschikt objecten alsof het basiselementen van tekenen zijn (punt, lijn en vlak) om systemen te creëren die voorbeelden van evenwicht, stabiliteit en duurzaamheid illustreren. Met deze sculpturen wil Dávila de fysieke processen zichtbaar maken die nodig zijn om dingen hun vorm te laten behouden en ruimte op een specifieke manier in te nemen.

‘The Moment of Suspension’ is voor Dávila zijn derde solo expo in het König Galerie in Berlijn gemaakt. De sculpturen hebben voor de expositie drie maanden in het König Galerie gestaan.

Het werk van van deze expositie is naast het andere werk van Dávila goed te verbinden. In Dávila zijn werk staat de specificiteit van gebruikte materialen, de oorsprong, symbolische waarde en formele kenmerken van grote betekenis. Deze eerder genoemde aspecten zie je in alle werken van Dávila sterk terugkomen.

Het werk van Dávila kan verbonden worden aan andere werken van hedendaagse kunst door de menselijke benadering die Dávila in zijn werken heeft. In zijn werk onderzoekt hij het gedrag van mensen en daarbij bepaalde patronen en bewegingen die mensen hebben in het dagelijks leven.

Het werk van Dávila kan ik deels door de grafische strakke lijnen die zichtbaar zijn in de sculpturen van Dávila verbinden met de kubistische werken van Pablo Picasso.

Het werk van Jose Dávila kan je op een bepaalde manier verbinden met hedendaagse sociale kwesties doordat hij zijn werk vanuit verschillende perspectieven associeert. De relatie tussen beeld en tekst, de structurele plaatsing van materialen die mogelijk een harmonieus evenwicht of chaos met zich meebrengt. Dit evenwicht van harmonie en chaos kan je verbinden met consumentisme in het dagelijks leven.

Dávila maakt in zijn werk geen gebruik van moderne technologie, hij maakt gebruik van natuurlijke materialen. Door het gebruik van natuurlijke materialen wilt hij hiermee hun symbolische waarde en formele kenmerken die van grote betekenis zijn weergeven.

Semester 2 werkschouw, Maria Serberie